u200d پهنـاور این خـاک سـتمدیده
زخمی پر و فریادرسی نیست

سیلی خور دوران شده این شهر
سیـل "آق قلا" برد و کسـی نیست!

#دومان_پاشـا
#گلستان_را_دریابید
#غم_سیلاب_آق قلا

u200d بی گمـان آمده بودی پاک سـازی خاکمان را

هم درین فرصت بشویی صورت ناپاکمان را

چاره گـردانم نبودی، اندکی از دردمـان را

واژگون کردی سرای کودکم را لاکمان را

#دومان_پاشـا
#تسلیت_ایران_من

u200d ابری تر ازاین شرجی ایام غریبی
یک تکه پریشانی نمناک

طفیلی شده بر ساحل چشمان غم انگیز!

و چه غمناکی تلخی ست

که هرشاخه ی خشکیده ازاین باغ

بسی خاطره گردید

پرستوی سفرکرده ی مارا.

#دومان_پاشـا

u200d تورا نمی دانم امابرای من که تن به سازش نمی دهم هزار وصله ی ناجور در آستانه ی بافندگی ست...تورا نمی دانم اما سراغ هر بهانه هم که میروم تمام من کتابچه ای میشود و لابلای تردیدها ورق میخورددر تلاطم بی و

با مرور این همه زخم هنگام که درمی یابی داستان زندگی گاهواره اش آرام و قراری هیچ نیافتـه، دیگر با چون منی ؛ لانه سرنگون صحبت تلخ پرواز نکن . ببین چگونه به انقراض رسیده اند !حتی مردگان نیـز تعلق به خوی

تو ازاین یاس پرپرشده که چندی ست گلدان طاقتش شکسته چه می دانی؟ تو ازاین فرورفته در اندوهی غریب! که اینگونه مانده تنهابی پناه و دلخسته چه می دانی؟ به تفاهمی که در اندرون حقیقت ندیدم هزاران دفعه سوگنـد ؛

u200d از رنج شکنجه گری فاسد
برتن مغموم یک بیگناه تا
غم سنگین کهنه عشقی ابراندود
خوابیده بر
یقه ی پیراهنـم
برگی جدا از سـرتقویـم افتاده کناری.
آه،
و
منـم این سرگیجه ی مزمن
بر پیکره ی عمری که
تلاطم زده بود از لحظه ی آغاز.

#دومان_پاشـا